Øynenes kraft

deres øyne

som storhavet

bak horisonten

i pupillene ligger det ukjente

det forjettede

rikdom

fattigdom

i hjertet

i sinnet

sorg

glede

man betaler

en høy pris

om man beveger seg

bak horisonten

tapet kan være

ditt livs største glede

men skatten man vinner

som manna

fra det høye

likesom utsendt fra Jubmel

Vidar Andersen 2002

I minnene, i drømmene

i minnene, i drømmene

  kan alle forstå kjærlighet


ingen kan forstå

   de tunge farvel


alle kan knyttes sammen

    med dyp inderlighet


ingen kan skilles

     uten et avgrunn i hjertet



gi meg vinger
     så jeg kan fly
       
              over drømmene




jeg vil aldri lande


jeg vil bare stige

til fuglene bak skyene







gi oss øyne
       så vi kan se
                                          minnene


fra årene som var


fra sangen rundt bålet
  en sen høstkveld

fra fuglenes kvitring
  ved Stuorváldda

fra de gylne moltebærmyrer

  ved Rávddájávrre



fra dagene som ebbet ut
           




på vingene kan vi fly over ditt liv

    vi kan aldri mer lande hos deg




vi ser deg allikevel


            i minnene

                     i drømmene




Skrevet til ettårsminnet for min tremenning Erlends uventede og meningsløse bortgang. Takk for alt, kjære slektning og kamerat.


Vidar Andersen, 13.desember 2009

eg har ein draum som eg lét deg tenka
om du kjem til meg får du sjå
eg har ein draum som eg sjølv vil skjenka
inn til deg om du vonar så

eg veit eg vil deg nærare kjenna
eg veit kor go du er
eg veit ikkje kvifor eg lét deg venda
sjølv om eg flyg frå deg no

eg veit ikkje om du vil meg leva
eg veit ikkje om du får meg sjå
eg veit ikkje om eg vil deg gjeva
ein draum til deg om eg må


Vidar Andersen 2006

Vener

Vend før vinden tar deg
Gå bak husnova
Der finn du din veg

Vend før du ligg der
Og du ikkje kan snu
Eg ventar på deg her

Handa mi tek du
Eg vil vera din ven
Eg vil ikkje bort frå deg


Vidar Andersen 2006

Tida

Ein blome har ikkje tid
Ho bare er
Eg ser henne
Eg let henne vere

Tida ho flyt ikkje
Eg sei te henne
Let meg vere

Tida ho renn ikkje
Ho krinsar rundt ein
Ho let meg ikkje vere

Ho er ikkje nokon sin ven
Blomen tar henne ikkje til seg
Blomen ligg der
Tida har anda på henne


Vidar Andersen 2006

Det gule flagget

En hymne spilles
på Den Store Váldda
Ved det gule flagg
-hvis forgagne vandreres navn
er innprentet
-hvis deling er forsøkt lagd
mellom slektenes folk

Det gule jern
Som Tjåråga gáhper
har varslet uvær
for Moltebærenes Folk

Du tåler alt du Moltebær
du er der alltid
Du er alltid Dere
ikke Du
Du slites og trampes på
av fremmede komager
Når du faller-du somres

Hymnen har du alltid hørt.

Vidar Andersen 2005

Klesapparatur

Et klesapparatur
i austavinden
lager de vakreste joiker
akkopagnert med
søppeldunk-lokkets
egenhendige slamring
i trefjerdels utakt
Et samisk natteliv

Vidar Andersen 2005